Sara Nelson ze związku Association of Flight Attendants (AFA) mówi na Skift Aviation Forum w Nowym Jorku, że wielkich podwyżek dla stewardess i stewardów w USA nie należy się spodziewać po raz drugi. Związek chce teraz mniejszych, ale regularniejszych podwyżek i przenosi uwagę na płace w liniach regionalnych, organizowanie się w Delcie oraz ochronę danych pracowników.

Dlaczego poprzednia runda była wyjątkowa

Zdaniem Nelson ostatnia fala negocjacji była w praktyce pierwszymi prawdziwymi rozmowami płacowymi od zamachów z 11 września 2001 roku. Wcześniej branżę zajmowały upadłości, fuzje i opóźnienia związane z pandemią, przez co umowy zbiorowe były spóźnione o cztery, pięć, a nawet sześć lat. Wzrost wynagrodzeń miał więc charakter nadrabiania zaległości, także w przypadku pilotów.

Nelson nie widzi powodów, by miało się to powtórzyć, chyba że sytuacja w branży wyraźnie się poprawi. W głównych liniach, takich jak American czy United, umowy są według niej „prawie domknięte”. Związek stawia teraz na częstsze negocjacje, które mają dawać mniejsze, lecz stałe podwyżki.

Nowe fronty: linie regionalne i Delta

Pierwszym celem są przewoźnicy regionalni, tacy jak PSA Airlines i Endeavor Air. Według Nelson tamtejszy personel pokładowy zarabia około połowy tego, co w liniach głównych, nie dostaje wynagrodzenia za czas boardingu, a coraz częściej mieszka w drogich miastach, np. w Chicago i Nowym Jorku.

Drugi front to Delta, jedyna duża amerykańska linia, w której personel pokładowy nie jest zrzeszony w związku. Nelson twierdzi, że kampania jest „naprawdę blisko” celu, a liczba aktywistów wzrosła od stycznia o 52 proc.

Dane pracowników i dodatek za boarding

Trzeci temat to ochrona danych pracowników. Związek sprzeciwiał się temu, że Google wygrał w postępowaniu upadłościowym aukcję na dane pracownicze linii Spirit. Protesty AFA doprowadziły do zmiany warunków transakcji. Nelson zapowiada, że takie rozwiązanie będzie wzorem dla żądań wobec innych przewoźników.

Związek zamierza też bronić wynagrodzenia za boarding, które jest już standardem w większości dużych amerykańskich linii. Nelson jest przekonana, że nikt go nie cofnie: „Opinia publiczna jest po naszej stronie”, mówi.

Co to oznacza dla polskiego pasażera

Bezpośrednio niewiele. Amerykańskie umowy zbiorowe nie obowiązują w Europie, a polscy pasażerowie zwykle latają liniami działającymi według innych przepisów i układów. Sprawa może jednak dotyczyć tych, którzy korzystają z amerykańskich przewoźników na trasach transatlantyckich lub w podróżach po USA. Koszty pracy to ważna część budżetu linii lotniczych, więc zapowiedź kolejnych negocjacji może wpływać na ich strategię cenową. Trudno jednak przewidzieć, jak i czy w ogóle odbije się to na cenach biletów.

Warto też zwrócić uwagę na wątek danych pracowniczych. W Unii Europejskiej dane osobowe chronią przepisy RODO, więc sytuacja podobna do sprzedaży informacji o pracownikach w toku upadłości wyglądałaby inaczej niż w USA. Spór o różnice w płacach między przewoźnikami głównymi a regionalnymi dobrze pokazuje natomiast, że model podwykonawstwa w lotnictwie jest tematem sporów po obu stronach Atlantyku.

Źródło: Skift – „Flight Attendants Union Chief Targets Regional Pay, Delta, and Worker Data”