Kalibracja drukarki 3D: od czego zacząć i które testy warto znać
Kilkugodzinny wydruk, który odkleja się od stołu w połowie pracy, albo model wyglądający świetnie, ale niepasujący do reszty elementów, to częsty problem użytkowników drukarek 3D. Zwykle winna jest kalibracja, a nie sprzęt. Wyjaśniamy, od czego ją zacząć i jakie testy pomagają dopracować ustawienia.
Po co kalibrować i kiedy to powtarzać
W drukarkach FDM nierówny stół, nieprawidłowa wysokość dyszy i źle dobrana ekstruzja prowadzą do kłopotów z przyczepnością, chropowatych powierzchni i niedokładnych wymiarów. Starsze maszyny wymagają ręcznych regulacji, a nowsze część kontroli wykonują same. Mimo to warto sprawdzić kalibrację po przestawieniu drukarki, regulacji pasków, wymianie dyszy i każdej poważniejszej czynności serwisowej.
Nie ma stałego harmonogramu. Testy trzeba powtarzać wtedy, gdy zmieniasz podzespoły albo gdy jakość wydruków zaczyna spadać.
Stół i pierwsza warstwa: fundament
Zacznij od mechaniki. Ustaw drukarkę na stabilnym podłożu, a przy wyłączonym i wystygniętym urządzeniu sprawdź, czy paski i elementy głowicy nie są luźne. Następnie wyczyść płytę roboczą zgodnie z zaleceniami producenta. Chwiejne biurko nie zniweluje żadna funkcja w menu.
Potem uruchom procedurę poziomowania stołu, która w menu bywa nazwana Calibration, Leveling lub Self-check. Wiele nowszych maszyn Bambu Lab, Creality, Prusa i Anycubic potrafi samodzielnie zmierzyć stół. Warto o tym pamiętać przy zakupie. Niektóre modele, na przykład Bambu Lab A1 i Prusa MK4S, same ustawiają też wysokość pierwszej warstwy.
Drukarki z pokrętłami, jak Elegoo Neptune 4 czy część modeli Creality Ender, wymagają więcej pracy. Pokrętłami reguluje się odstęp tak, by kartka papieru przesuwała się między dyszą a stołem z lekkim oporem w wyznaczonych punktach. Jeśli drukarka ma automatyczne poziomowanie, uruchom je na końcu.
Na koniec wydrukuj pojedynczą warstwę w kształcie kwadratu. Linie powinny się stykać i być lekko spłaszczone. Widoczne szczeliny oznaczają, że dysza jest za wysoko, a wypukłe grzbiety lub skrobanie, że jest za nisko. Jeśli możesz ręcznie zmieniać Z-offset, rób to małymi krokami i powtarzaj test.
Kalibracja ekstrudera. Przy rozgrzanej głowicy warto sprawdzić, czy ekstruder podaje właściwą ilość filamentu. Mierzysz odcinek filamentu, zadajesz konkretny posuw i porównujesz go z rzeczywistym, a potem korygujesz ustawienie. W Klipperze odpowiada temu parametr rotation distance. Zrób to przed strojeniem przepływu.
Dostrajanie ustawień filamentu
Poprawna pierwsza warstwa to nie wszystko. Nawet filamenty z tego samego materiału zachowują się różnie, więc ustawienia idealne dla jednej szpuli mogą szwankować przy drugiej. Sprawdź, jakie narzędzia kalibracyjne ma twój slicer:
- Bambu Studio ma testy Flow Dynamics i Flow Rate,
- Creality Print i OrcaSlicer mają własne narzędzia kalibracyjne,
- PrusaSlicer pozwala korygować mnożnik ekstruzji.
Wieża temperaturowa drukuje kolejne segmenty w różnych temperaturach dyszy, dzięki czemu porównasz nitkowanie, mostki i jakość powierzchni. Część slicerów generuje ją automatycznie, a w innych trzeba pobrać model i samodzielnie ustawić zmiany temperatury. Bez tego wydrukujesz zwykłą wieżę.
Test przepływu polega na sprawdzeniu pól pod kątem nadmiernej ekstruzji, czyli zbyt dużej ilości filamentu i zgrubień, albo niedoekstruzji, czyli szczelin. Do oceny nawisów i detali służy model 3DBenchy, a do podstawowej spójności wymiarowej kostka kalibracyjna.
Nie zmieniaj jednak kroków silnika tylko dlatego, że kostka wyszła odrobinę mniejsza. Na wymiary wpływają też skurcz materiału, ustawienia ekstruzji, spłaszczenie pierwszej warstwy, a także luźne paski i inne usterki mechaniczne. Dobrze dobrany przepływ i pressure advance mogą ograniczyć zgrubienia na początku i końcu warstw, ale położenie szwu zależy głównie od jego ustawień w slicerze.
Co to oznacza w praktyce
Opisane metody nie zależą od kraju, więc dotyczą każdego, kto drukuje na drukarce FDM, także w Polsce. Kolejność ma znaczenie: najpierw mechanika i stół, potem pierwsza warstwa, ekstruder i dopiero na końcu filament. Dzięki temu łatwiej znaleźć przyczynę problemu i nie marnować szpul na testy.
Jeśli dopiero wybierasz sprzęt, automatyczne poziomowanie stołu skraca ten proces. Wtedy zawsze zajrzyj do instrukcji producenta, bo procedury różnią się między modelami.
Źródło: Engadget – „How to calibrate your 3D printer (and why you should)”
